Home

 

 

Ongeveer 700 jaar na Christus ontstond de vesting Emmerich als onderdeel van het bisdom Utrecht. In het jaar 1238 werd de omliggende stadsmuur met gracht voltooid. In 1417 werd bij het marktplein een nieuw raadhuis gebouwd. De beschieting van de stad door de Fransen was in 1794. De lievevrouwenkerk werd ingewijd in 1933. Maar het hoogtepunt in de geschiedenis van Emmerich was op 30 december 1946. Hans-Hubert Vogts werd geboren.

"Berti" leefde slechts kort in deze aan Nederland en aan de Rijn grenzende stad. Hij verloor al jong zijn ouders en groeide op bij zijn tante in het landelijke Buttgen waar hij voetbalde bij VFR Buttgen. Hij speelde daar rechtsbuiten...., en werd een fanatieke supporter van Fortuna Dusseldorf. Net als VFB Stuttgart en FC Koln heeft Fortuna belangstelling voor Berti maar van zijn tante moet hij eerst zijn opleiding als gereedschapsmaker afmaken. In 1965 vertrekt Berti naar het Borussia Monchengladbach van Hennes Weisweiler. Hij zal daar samenspelen met keeper Wolfgang Kleff en spelers als Rainer Bonhof, Jupp Heynckes, Allan Simonsen en Gunther Netzer. Met Borussia wordt hij landskampioen in 1970, 1971, 1975, 1976 en 1977. De beker wordt in 1973 gewonnen. Ook in Europa zijn de jonge Borussen succesvol. In 1973 wordt de UEFA-Cup finale nog verloren van FC Liverpool. In Liverpool verliezen de Duitsers met 3-0 en thuis wordt het slechts 2-0. In 1975 wordt de UEFA-beker wel gewonnen. De thuiswedstrijd is in Dusseldorf tegen het FC Twente van Epi Drost, Frans Thijssen en Arnold Muhren. In Dusseldorf wordt het 0-0 maar in Enschede wint Borussia met 1-5. Borussia speelde met: Kleff, Vogts, Surau (Schafer), Wittkamp, Klinkhammer, Bonhof, Wimmer (Koppel), Danner, Simonsen, Jensen, Heynckes. Op 5 augustus 1978 in de bekerwedstrijd tegen Wuppertal raakt Vogts zwaar geblesseerd, een gecompliceerde beenbreuk. Maar natuurlijk vecht hij terug. In 1979 wint hij opnieuw de UEFA Cup (tegen Rode Ster Belgrado, 0-0 en 1-0). Hij wordt weer (net als in 1971) gekozen tot Duits voetballer van het jaar. In de Europa Cup I zijn de resultaten minder. Alleen in 1977 wordt de finale bereikt. In het seizoen 71/72 speelt Borussia in de Europa Cup I tegen Inter Milan. Thuis worden de Italianen met 7-1 verslagen maar door het beruchte bierblikje incident (een Italiaanse speler wordt getroffen door een bierblikje en moet van het veld worden gedragen) wordt Borussia na een uitspraak van de UEFA toch uitgeschakeld. Later ontmoet Ajax in de finale Inter. Een finale Ajax-Borussia Monchengladbach was mooier geweest. Johan Neeskens tegen Gunther Netzer en Johan Cruijff tegen Berti Vogts. (Cruijff: "Berti Vogts was in mijn loopbaan de moeilijkste tegenstander"). In het voorjaar van 76 is de kwartfinale Borussia-Real Madrid. Real (met Netzer en Breitner) komt eerst naar Duitsland. In Dusseldorf geeft Borussia een 2-0 voorsprong weg en eindigt de wedstrijd in 2-2. Na de 1-1 in Madrid is Borussia uitgeschakeld. De Borussen worden niet uitgeschakeld door Real maar door de Nederlandse scheidsrechter Leo van der Kroft. Twee glaszuivere treffers worden door hem afgekeurd. Anders was de halve finale Borussia-Bayern geweest. Borussia was midden jaren zeventig beter dan Bayern. Bayern won dat jaar de Europa Cup. In 1977 werd in Rome de finale om de Europa Cup I gespeeld. FC Liverpool-Borussia Monchengladbach. De directe tegenstander van Vogts was Kevin Keegan en Keegan was op deze avond niet af te stoppen. Simonsen scoorde voor Borussia maar het was te weinig. Liverpool won met 3-1. Na de finale trof een Nederlandse journalist Berti aan de bar van het hotel Raphaël. Hij dronk nooit alcohol maar nu had hij een glas whisky in zijn hand. "Waarom?" vroeg de journalist. "Kevin Keegan" antwoorde Berti treurig. (Uit 25 jaar Europa Cup I, Ed van Opzeeland). Zijn afscheidswedstrijd werd gespeeld in mei 1979: Borussia (met Keegan!) tegen het Duitse elftal. In het Bokelberg stadion speelden deze avond onder andere: Jupp Heynckes, Ulrik Lefevre, Uwe Seeler, Wolfgang Overath en Gunther Netzer, Herbert Wimmer, Sepp Maier, Rainer Bonhof, Uli Stielike, Klaus Fischer en Manfred Kaltz. Ook Berti was deze avond op komen dagen.
 
Ondanks een aanbieding van Ajax begin jaren zeventig bleef Vogts bij Borussia waar hij van 1965 tot 1979 speelde. Veertien jaar bij Borussia en elf jaar bij het nationale elftal. Zijn interlanddebuut was op 3 mei 1967 tegen Joegoslavië, drie jaar later werd hij met Duitsland derde op het WK in Mexico. In 1972 was hij geblesseerd en speelde net als de eveneens geblesseerde Overath niet mee in het winnende Duitse EK-elftal. Op 7 juli 1974 stond Berti samen met zijn vriend Rainer Bonhof van Borussia in de WK finale tegen Nederland. Zijn directe tegenstander: Johan Cruijff. Drie jaar eerder tijdens een vriendschappelijk duel in Amsterdam tegen Ajax had Vogts al tegen Cruijff gespeeld. Ajax won en Cruijff scoorde de 2-0. Nu was het opnieuw een Cruijff-Vogts duel. De grote ster van het toernooi was een sublieme Johan Cruijff die over het hele veld heer en meester was en met zijn snelheid door niemand af te stoppen was. Maar Vogts was een terriër en ook heel snel. Johnny Rep: "Johan had in de finale niet zijn beste dag en had met Berti Vogts ook een hele sterke tegenstander". In de eerste minuut werd Cruijff na een fantastische solo gevloerd waarna Neeskens de strafschop benutte. Hierna kwam Vogts terug in de wedstrijd. Een overtreding op Cruijff leverde hem een gele kaart op maar de teruggetrokken nummer veertien speelde de verdere finale veel minder dan in de voorgaande wedstrijden. De eerste helft scoorde Vogts zelfs nog bijna maar Jongbloed redde knap. Door doelpunten van Breitner en Muller werden de Duitsers werelkampioen. In 1976 werd het Europees kampioenschap in Joegoslavië gehouden. Na de halve finale tegen Joegoslavië (2-3) werd in de finale tegen Tsjechoslowakije na strafschoppen verloren. De WK van 1978 in Argentinië werd voor Vogts een grote teleurstelling. De sfeer was slecht en ondanks spelers als Maier, Kaltz, Vogts, Bonhof, Flohe, Holzenbein, Fischer en Rummenigge werden de Duitsers vroegtijdig uitgeschakeld. Op 21 juni 1978 speelde Vogts als aanvoerder zijn zesennegentigste en laatste interland. Tegen Oostenrijk werd met 3-2 verloren en Vogts scoorde in eigen doel. Na zijn loopbaan als speler werd Vogts in 1979 jeugdtrainer bij de Duitse voetbalbond. In 1990 werd de Scandinavië liefhebber ("het is schitterend om daar wandeltochten te maken") bondscoach van Duitsland, Bonhof werd zijn assistent. Op de Europese kampioenschappen in Zweden werden de Duitsers met onder andere Hassler, Brehme en Klinsmann "Vize-Europameister". In 1994 tijdens het WK in Amerika had Vogts problemen met Effenberg die hij naar huis stuurde. Matthaus en Voller waren over hun top heen en na de kwartfinale (1-2 verlies tegen Bulgarije) moesten de Duitsers naar huis. Dat Vogts toch wel een goede trainer was bleek bij het EK in Engeland. Ondanks het ontbreken van absolute klassespelers wonnen de Duitsers het toernooi. Op het WK van 1998 in Frankrijk verloor Duitsland met 3-0 van Kroatië en werd opnieuw duidelijk dat de Duitsers klasse tekort kwamen. Hierna werd Vogts trainer bij Bayer Leverkusen waar hij in 2001 ontslagen werd. Momenteel is hij bondscoach in Koeweit waar Bonhof als clubtrainer werkzaam is. In de toekomst? Ik denk dat hij samen met Bonhof het nieuwe trainerskoppel wordt bij Borussia Monchengladbach.

Interview met Berti Vogts in voorbereiding.
 
Hartelijk dank aan Holger Spiecker van Borussia voor de hulp!
Tevens dank aan Marc Voskuyl van Spaarnestad fotoarchief (www.spaarnefoto.nl) en Theo Vaessen van dagblad De Limburger.
 
Harry Walstra, 20 december 2001