SIES WEVER: “IK HEB VIER JAAR MET DE BESTE SPELERS VAN DE WERELD MOGEN BALLEN.”
Iedereen die zwelgt in het Ajax verleden zou het in 1971 uitgegeven boek De
Ajacieden van Maarten de Vos moeten lezen.
Op de cover een foto van Swart, Neeskens, Hulshoff, Suurbier en Van Dijk terwijl
zij het heilige gras van Wembley betreden voor aanvang van de finale tegen
Panathinaikos.
In het boek geweldige foto’s en prachtig geschreven spelersportretten van
Maarten de Vos.
De titels alleen al! Volendammers in Mokum, Het karakter van Krol, Keizer, De
trots van Vasovic, Sjakie is Ajax-Ajax is Sjakie.
Ook boven het laatste spelersportret staat een opvallende titel: Wever, te lui
om te springen.
Als je vervolgens het verhaal leest blijkt de titel licht overdreven te zijn.
Maar toch, een trainingsbeest was Wever niet en als iemand het voetbal kon
relativeren dan was het Sies wel.
Een paar maanden geleden zag ik op de site van mijn oude club Drenthina een
elftalfoto van Drenthina 2 uit 1986. Tot mijn verbazing herkende ik de man die
helemaal links stond: Sies Wever! Hij was de elftalleider…
Vijftien jaar na het geschreven portret van Maarten de Vos bleek Wever
elftalleider te zijn van een tweede amateur elftal uit Emmen.
Hoe is het mogelijk!
Reinout Meijer is oud eerste elftalspeler van Drenthina en tegenwoordig onder
andere clubarchivaris. Met Reinout heb ik nog wel eens contact en via hem krijg
ik het telefoonnummer van Sies Wever. Als ik na overleg met Rodger Lahr hem
benader voor een interview is Wever heel aardig hoewel hij het merkbaar vreemd
vind dat wij zoveel jaar na dato nog interesse hebben in zijn ervaringen bij
Ajax.
Sies Wever (uiterst links) in 1986 als elftalleider van Drenthina 2.
Sterspeler Bert Post staat als derde van links opgesteld.
Samen met Rodger ga ik vrijdag 24 november 2006 op bezoek bij Sies Wever die nu
in een buitenwijk van Emmen woont.
Als wij binnenkomen zeg ik: “U moet de groeten van Gerrie Mühren hebben.” Wever
vindt dat leuk om te horen maar zegt direct: “Wij moeten één ding afspreken,
vanaf nu zeggen jullie je of jij tegen mij!” De koffie is al gezet, de koeken
staan klaar en Sies is een perfecte gastheer. Rodger en ik zitten lekker op de
bank en de negenenvijftig jarige Drent zit de hele avond op zijn praatstoel.
“Ja, ik word nog wel eens gebeld door journalisten met vragen over mijn periode
bij Ajax.
Ik zeg dan vaak dat ik er geen zin in heb maar omdat Reinout mij vroeg wil ik
jullie wel een plezier doen.”
AMATEURTIJD
“In Beilen ben ik geboren en daar ben ik zo’n beetje op mijn achtste bij VV
Beilen begonnen als jeugdspeler. Vanaf het begin was ik daar keeper want ik vond
het gewoon grappig om tussen de palen te staan. Voordat ik clubvoetbal speelde
was ik al keeper. Dat veldje waar wij toen voetbalden zie ik nóg voor me. Daar
stond je dan tussen twee jassen in, dat was prachtig.
Toen ik in het eerste van Beilen speelde ging ik nog steeds op dat veldje keepen
als ik vrij was.”
De jonge Sies is uitzonderlijk getalenteerd en komt al op zijn veertiende in het
eerste van de plaatselijke derdeklasser. Twee jaar later vertrekt hij al naar
het veel grotere en professionelere Sportclub Assen.
“Daar kwam ik meteen in het eerste. Bij Assen speelden ook oud-profs en als je
iets deed wat zij niet goed vonden kreeg je geweldig op je flikker! Daarna kwam
ik in de Drentse (Wever werd gekozen vóór de uit Emmen afkomstige Jan van
Beveren, H.W.) en Noordelijke selectie en die hele reutemeteut. Op mijn
achttiende of negentiende werd ik keeper van het nationale amateur elftal.
In die tijd ben ik ook twee dagen bij Anderlecht op proef geweest maar dat
stelde eigenlijk geen éne moer voor. Die trainer Pierre Sinibaldi schoot vanaf
de middellijn een paar ballen op doel en daarna kon ik weer gaan. Van te voren
wist ik helemaal niet dat ik daar een proeftraining moest doen. Zonder mijn
voetbalspullen was ik naar Brussel gegaan. Ik heb toen maar een paar
voetbalschoenen en keepers handschoenen geleend.”
EUROPEES KAMPIOENSCHAP
Wever is nog steeds amateur als Nederland met hem en de gebroeders Van de
Kerkhof in 1970 het Europees Kampioenschap voor amateur landenteams speelt.
Vooral dankzij een uitblinkende Wever haalt Oranje de finale tegen Spanje.
De Spanjaarden zijn favoriet en spelen brutaalweg met enkele basisspelers uit de
primera division maar de finale eindigt in 0-0. Een dag later wordt in de replay
met 1-0 van Spanje verloren.
Wever: “Na die finale mochten wij van de KNVB naar de finale in Milaan van
Feyenoord tegen Celtic. Daar hadden ik en gelukkig nog een paar andere spelers
helemaal geen zin meer in.”
De inmiddels drieëntwintigjarige Wever zit een dag na de finale balend in het
vliegtuig naar Amsterdam. Wat hij dan nog niet weet is dat Amsterdam zijn nieuwe
thuishaven zal worden.
De bij het EK aanwezige journalist Maarten de Vos heeft Rinus Michels getipt
over die jonge talentvolle keeper uit Drenthe.
Sies Wever in 1970 als amateur international.
Gehurkt direct voor Wever de broers Van de Kerkhof.
TRANSFER NAAR AJAX
Wever: “Ik kreeg een telefoontje op de club, mijn moeder aan de telefoon. “Er
heeft iemand uit Amsterdam gebeld.” Later kwam de elftalleider van ons naar mij
toe: “Er zijn mensen van Ajax voor je.” Wij hebben toen gepraat in een café in
Assen. Daar zaten Jaap Hordijk en Nol Boyenk.”
Na het gesprek in Assen volgt in Amsterdam op Het Spui in de platenzaak van Jaap
van Praag een laatste gesprek. Als een paar aanvullende eisen van Wever
ingewilligd worden is de transfer rond.
“Een onderdeel van die transfer was dat Ajax in de zomer van 1970 een
oefenwedstrijd tegen Sportclub Assen speelde. Ik debuteerde met Ajax tegen Assen
en dat was wel heel bijzonder.
Er stonden ruim 10.000 mensen rond het veld!”
HEINZ STUY
In de zomer van 1970 vertrekt Gert Bals als eerste keeper van Ajax naar Vitesse.
Heinz Stuy wordt de nieuwe nummer 1 en Sies Wever de nieuwe nummer 2.
“Ik had de pech dat Ajax gewoon niet kon verliezen. Heinz kon rustig een poedel
maken.
Ik kon goed met Heinz opschieten maar ik heb in die tijd de trainers wel eens
vervloekt.
Maar als die gozer er staan moest dan stond hij er ook. In Europa cup
wedstrijden of tegen Feyenoord of PSV speelde hij altijd goed.
Ik weet nog dat Heinz een wedstrijd poedel op poedel had. Daarom ging ik er
vanuit de volgende wedstrijd tegen Arsenal te spelen. Maar Kovacs hield aan Stuy
vast en toen ben ik uit mijn slof geschoten tegen Kovacs. Piet (Keizer, H.W.)
was erbij want die zag het wel aankomen. Nee, wij hebben het gewoon
binnenskamers gehouden. Wat heb jij eraan om het op straat te gooien?”
VISSEN
De nuchtere Drent was van te voren gewaarschuwd voor de Amsterdamse humor. Hij
zou wel eens gepiepeld kunnen worden. Wever kijkt echter tegen niemand op (“Zij
hebben allemaal gewoon een vader en moeder.”) en laat zich absoluut niet
piepelen. Ook tegen Michels en Suurbier zegt hij waar het op staat. Toch wordt
ook hij wel eens gedold.
“Ik weet nog wel de eerste visdag bij Ajax. Ik was een verwoed visser en meldde
mij met al mijn visspullen op het Leidse Plein. Iedereen begon te lachen in die
Oesterbar. “Wat doe jij nu?” Voor die visspullen werd bij Ajax altijd gezorgd.
Wist ik veel! Daar werd ik jaren later nog mee gedold.”
TRAINEN
Met de Amsterdamse humor heeft Sies geen problemen. Hij woont met zijn vrouw ook
lekker dicht bij De Meer in de 2e Oosterparkstraat in Amsterdam Oost maar die
trainingen…
“Dat eerste trainingskamp met Ajax in Hooghalen… Om half zeven werd je wakker
gemaakt door Rinus Michels en Bobby Haarms. Om zeven uur volgde een bosloop.
Michels liep voorop, dat moest je hem nageven. En daarna trainen, trainen en nog
eens trainen. ’s Avonds werd er altijd een oefenwedstrijd gespeeld.
Iedere maandag en dinsdag was het ook heel zwaar. Die trainingen in het
Amsterdamse Bos!
Als ik naar die film Nummer 14 kijk… Dan zie ik mijzelf weer die berg opgaan,
dat vond ik erg.”
Staand vlnr: Knobel, Haan, Suurbier, Mulder, Van Dord, Blankenburg, Hulshoff,
Krol, Haarms.
Zittend vlnr: Keizer, Rep, Neeskens, Stuy, Wever, Kleton, Gerrie Mühren, Arnold
Mühren, Cruijff.
EINDELIJK EEN KANS…
Wever traint hard, past prima in de groep en het geld is goed maar toch….
“Als er na een wedstrijd feest gevierd werd in de kleedkamer hoorde ik daar niet
bij.”
Na het vertrek van Johan Cruijff in de zomer van 1973 krijgt Wever eindelijk
zijn kans.
Ajax maakt een slecht seizoen door en Stuy wordt nu de bankzitter.
Ondanks zijn gebrek aan wedstrijdritme krijgt de nieuwe nummer 1 in acht
opeenvolgende wedstrijden slechts drie doelpunten tegen.
“Ik heb een kans gehad onder Knobel. Ik speelde acht wedstrijden op rij tot
volle genoegen van iedereen. Toen speelden wij uit tegen NAC en werd ik opeens
niet opgesteld omdat ik een jaar eerder een fout had gemaakt in een
bekerwedstrijd tegen NAC! Toen was het over en sluiten voor mij.”
HERINNERINGEN
Achteraf praten is altijd makkelijk en daar houdt Sies niet van maar misschien
is hij wel wat te lang bij Ajax gebleven. Toch heeft hij geen spijt.
De herinneringen zijn mooi. Na afloop van de wedstrijd je verplicht melden in de
bestuurskamer maar dan: “Na tien minuten was ik altijd weg. Dan ging ik met mijn
vrouw naar de terreinknecht in dat hoekhuisje. Oom Henk en Tante Fenna. Een
harinkje en een pilsje en dan lekker slap ouwehoeren!”
De mooiste herinnering?
“Wat ik het mooiste vond van mijn Ajax tijd was een reclame voor één of andere
televisie.
Piet Keizer die in het Olympisch stadion Frits Flinkevleugel alle kanten
opstuurde met zijn acties. Dat vond ik heel leuk.”
Vreemd vond Wever het om te zien dat 100.000 mensen naar de huldiging van Ajax
kwamen om de spelers toe te juichen terwijl zij op het balkon van het stadhuis
stonden. “Dat heb ik nooit begrepen. Daar staan dan 100.000 mensen te kijken
naar een stel spelers met zo’n beker… Dat zou ik zelf nou nooit doen!”
Maar er zijn meer herinneringen: “Bij mijn trouwen in Assen keek ik de zaal in
en daar zag ik Jaap van Praag ineens zitten! Er waren allemaal straten afgezet
voor die trouwerij. En dat voor een eenvoudige boerenlul als ik!”
VERTREK UIT AMSTERDAM
De trouwerij in Assen vond in de zomer van 1970 plaats vlak voor zijn vertrek
naar Ajax. Het afscheid van Amsterdam volgt in de zomer van 1974. De Amsterdamse
Drent vertrekt naar het Limburgse MVV.
“Dat voordeel heb ik dus gehad. Ik heb vier jaar met de beste spelers van de
wereld mogen ballen. Dat je daar onderdeel van mag uitmaken, dáár ben ik trots
op.”
DRENTHINA
Na zijn vertrek bij Ajax speelt Wever twee jaar bij MVV.
Via de amateurclubs Hoogeveen en Emmen komt hij in 1982 bij Drenthina terecht.
”Door Drenthina ben ik toen gevraagd. Er liepen daar mensen rond waar ik goed
mee kon opschieten. Veel van die mensen die mij toen overgehaald hebben om naar
Drenthina te komen zijn nu al overleden.”
Als ik vertel dat ik met Hans Forrer bevriend was die ook bij Drenthina gespeeld
heeft: “Oh, Hansie! Ja, die zie ik zo voor mij. Doe hem de groeten als je hem
ziet.” Ook Bert Post en Hans Tent blijkt hij net als ik te kennen.
Van 1982 tot 1984 speelt de ervaren doelman in het eerste van Drenthina.
Wever: “Nou ja spelen… Ik stond op de goal meer te praten en aanwijzingen te
geven en dat was genoeg. Het eerste jaar werden wij kampioen en in het tweede
jaar verloren wij de kampioenswedstrijd.
Een tijdje later heeft Drenthina mij gevraagd voor het tweede als elftalleider
en dat vond ik wel grappig. Ik heb gezegd dat ik dat wel wou doen maar dan wel
op mijn manier. Er komt niemand bij maar er gaat ook niemand weg! Het tweede
elftal is vaak een elftal met allemaal jonge jongens die tussen wal en schip
vallen maar die jongens zijn juist belangrijk!
Wij werden met vlag en wimpel kampioen. Toen was ik de kwaaie pier want het
eerste werd geen kampioen.”
Wat betekent Drenthina nu nog voor Sies Wever?
“Drenthina is een hele leuke vereniging met prima mensen.Er zijn inmiddels wel
mensen overleden die mij na aan het hart lagen maar ik voel mij nog steeds bij
Drenthina betrokken.”
Emmen, 24 november 2006.
Gerrie Mühren over Sies Wever:
“Het was een jongen met ontzettend veel kwaliteit. Ajax haalde hem natuurlijk
niet zomaar uit Drenthe. Sies deed er alleen niet alles aan om de top te halen.
Hij was een eigenzinnig, ondeugend typ en hield van het leven. Hij hield er ook
wel van om mensen op een leuke manier in de maling te nemen.
Ik weet nog dat Grietje en ik bij hem in een caravan logeerden tijdens de TT van
Assen. Sies en ik gingen toen ook samen hengelen en wij hadden voor onszelf
broodjes meegenomen.
Een eindje verderop zat een wat oudere man te vissen. Sies riep naar hem dat wij
heerlijke broodjes hadden en vroeg of hij ook een broodje wilde hebben. Dat wou
die man natuurlijk wel! Sies heeft toen heel snel maaien (wormen) tussen een
broodje gedaan, flink dichtgeknepen en zo aan die man gegeven. Hij nam direct
een grote hap…
Sies lag daarna op de grond van het lachen. Ha,ha,ha!!”
Als ik Wever het verhaal vertel knikt hij eerst instemmend en begint dan te
glimmen.
“Ja, dat klopt wel aardig. Maar wat Gerrie niet weet is dat ik daar een dag
later weer zat te vissen. Binnen één minuut lag ik in het water. Die man heeft
mij opgewacht en toen zo in het water geduwd!”
Harry Walstra, 1 december 2006
(Met Rodger Lahr op 24 november 2006 bovenstaand interview gehouden bij Sies
Wever in Emmen. Het interview is, met foto’s, ook te lezen op
www.degoeieouwetijd.nl
Uitgave augustus 2007).
