Het is 7 juli 1974, kwart voor vier s'middags. Samen met zijn ploeggenoten wacht
Sepp Maier op het teken van scheidsrechter Graham Taylor om het veld op te gaan.
Buiten wachten 80.000 toeschouwers, over een kwartier zal de WK-finale beginnen.
De Nederlandse spelers komen ook aangelopen, de spanning is nu te snijden. Maier
fronst zijn voorhoofd. Suurbier, Haan, Krol, Neeskens, Rep en Cruijff. Die
koppen heeft hij eerder voor een wedstrijd gezien in de catacomben van een
stadion. Verdammt!! Nu weet hij het weer, hij heeft geprobeerd het te vergeten.
Het was die inktzwarte avond van 7 maart 1973. Olympisch stadion te Amsterdam.
Kwartfinale Europa Cup I: Ajax-Bayern Munchen 4-0. Doelpunten van Gerry Muhren,
Johan Cruijff en tweemaal Arie Haan. De doelpunten van Haan waren het gevolg van
enorme blunders van Maier. Na deze wedstrijd wou Sepp stoppen als keeper en weer
terugkeren naar zijn oude beroep van bankwerker. Hij wordt een beetje treurig en
krijgt ook weer die pijnscheuten in zijn hoofd net als op die verschrikkelijke
avond. Zal hij Helmut Schon (bondscoach) vragen om Wolfgang Kleff
(reservekeeper) een basisplaats te gunnen? Een moment van zwakte, maar dan
vermant hij zich. Nee! Hij is nu niet meer de joker van Amsterdam maar de held
van Duitsland. Tijdens de halve finale in Frankfurt tegen Polen was hij
fantastisch en speelde zijn beste wedstrijd ooit. Die Hollanders zullen er
vandaag geen één inkrijgen. Het is één minuut over vier. Er is een minuut
gespeelt en de Duitsers zijn nog niet aan de bal geweest als Cruijff op eigen
helft de bal krijgt aangespeeld. Hij begint aan een lange solo maar wordt net
buiten het strafschopgebied door Uli Hoeness neergehaald. Scheidsrechter Taylor
legt de bal echter op de stip. Neeskens neemt zijn aanloop, Maier duikt naar
rechts en Neeskens schiet de bal hard door het midden. "1-0, we leiden!!"
schreeuwt Herman Kuiphof miljoenen Nederlandse huiskamers in. Een enorme dreun
voor Maier maar voor de tweede keer deze dag richt hij zich op. Een paar minuten
later. Een snelle counter van Oranje. Wim Jansen speelt de bal op Cruijff die
samen met Rep alleen tegenover Beckenbauer komt te staan. Cruijff tikt de bal
opzij maar Rep schiet met links tegen de snel uitgekomen Maier op. Rep zeventien
jaar later: "Dat had een doelpunt moeten zijn maar de hoek was toch behoorlijk
moeilijk en Maier was goed zijn doel uitgekomen." Na doelpunten van Breitner en
Muller is de ruststand 2-1 voor Duitsland. In de tweede helft speelt Nederland
vol op de aanval. De grootste kans is voor Neeskens die na een voorzet van de
ingevallen René van de Kerkhof de bal vol op de slof neemt maar recht op Maier
schiet. Maier maakt maar één fout, na een corner van Rep stompt hij verkeerd
waarna Breitner koppend redding brengt. Ondanks een gevaarlijk afstandsschot
van Neeskens en kansen voor Rep en Van Hanegem wint Duitsland. De beste keeper
van de wereld is met Duitsland wereldkampioen geworden.
Dertig jaar voor de WK74 wordt Josef Dieter Maier in Metten geboren. "Sepp" is
een jaar oud als hij met zijn ouders en twee broers verhuist naar Haar. Een dorp
in de buurt van Munchen. In Haar wordt hij lid van de turnvereniging. Pas als
hij negen jaar is gaat hij voor het eerst voetballen in teamverband. In het
schoolteam van TSV Haar speelt hij mee als aanvaller. Een paar jaar later wordt
hij keeper. Als hij vijftien jaar oud is speelt hij in de jeugd met Haar een
thuiswedstrijd tegen Bayern Munchen. Bayern wint met 0-7 maar de kleine Sepp
keept heel goed. In 1959 vertrekt hij dan ook naar FC Bayern Munchen. Al jong
heeft hij een uitstekende mentaliteit. Naast zijn opleiding als bankwerker
traint hij drie maal in de week bij Bayern aan de Sabener Strasse. Na afloop
moet hij op zijn brommer weer naar huis in Haar. Alle inzet is niet voor niks.
In het seizoen '63/'64 wordt hij als negentienjarige de vaste keeper van Bayern
(geschreven met hulp van het Kicker boek "Sepp Maier" uit 1975 van Hans Schiefele).
Daarna.... Successen, successen, successen. Landskampioen, winnaar van de Duitse
beker, driemaal de Europa Cup I, winnaar van de wereldbeker en in 1975, 1977 en
1978 uitgeroepen tot Duits voetballer van het jaar. Na een verkeersongeluk in
1979 beëindigd hij in 1980 na 473 competitiewedstrijden zijn carriëre.
Ondanks concurrenten als Wolfgang Kleff, Bernd Franke, Rudi Kargus, Norbert
Nigbur en Dieter Burdenski speelt Maier 95 interlands. Soms oogt hij wat nerveus
maar dat is normaal met een type als Franz Beckenbauer voor je. Maier was niet
altijd foutloos (in het seizoen '73/'74 maakte hij een moeilijke periode door
bij Bayern) maar bondscoach Helmut Schon wist dat hij op belangrijke momenten op
Maier kon vertrouwen. Daarnaast was Maier met zijn humor ook belangrijk voor de
sfeer in de ploeg. Op het WK van 1966 in Engeland was zijn humeur iets minder
dan normaal. Kort na zijn interlanddebuut op 4 mei 1966 in Dublin tegen Ierland
(0-4 winst) was hij op het WK slechts bankzitter. Vier jaar later had Maier een
basisplaats tijdens het WK in Mexico en werd met Duitsland derde. Het EK72
in België leverde goud op na een 3-0 zege tegen Rusland. Het WK van '74 in
eigen land werd gewonnen en op het EK van '76 werd een tweede plaats behaald na
verlies tegen Tsjechoslowakije. Het WK78 in Argentinië wordt geen succes.
Duitsland komt niet bij de laatste vier. In de tweede ronde wordt gelijkgespeeld
tegen Italië en Nederland terwijl de laatste groepswedstrijd tegen Oostenrijk
met 3-2 verloren word. De laatste interland is voor "die Katze von Anzing" in
1979. Hierna wordt hij opgevolgd door een andere doelman van wereldklasse: Toni
Schumacher.
Zijn afscheidswedstrijd speelt hij in 1980 voor 80.000 toeschouwers in Munchen
met Bayern Munchen tegen het Duitse elftal. Hierna heeft hij meer tijd om zich
bezig te houden met zijn eigen tenniscomplex "Tennispark Sepp Maier" in Anzing.
Maar in 1986 keert hij bij Bayern terug als keeperstrainer. Ook bij het
nationale team wordt hij keeperstrainer. Sepp werkt nu bij het nationale team en
bij Bayern met een nieuwe keeper van wereldklasse: Oliver Kahn.
(Interview met Sepp Maier in voorbereiding).
Harry Walstra, 28 april 2002
Sepp Maier-Johan Cruijff. Amsterdam, 7-3-1973. Ajax-Bayern Munchen 4-0
München, 7-7-1974. Sepp Maier-Johan Neeskens 0-1
