Home

 

TAKTISCH PLAN

Op 4 juli 1954 wordt in Bern de finale van het wereldkampioenschap voetbal gespeeld:
Hongarije-Duitsland. De winnaar van deze finale staat vast. In een eerdere poulewedstrijd hebben de Hongaren de Duitsers al met 8-3 verslagen!
Hongarije heeft een technisch briljant elftal met een geweldige aanvoerder: Ferenc Puskas.
Puskas is een veel scorende aanvaller met een fantastische techniek en een hard schot in het linkerbeen. Ook in de WK54-finale scoort hij. In de achtste minuut schiet de 27-jarige vedette de grote favoriet naar een 2-0 voorsprong. Maar natuurlijk komt Duitsland terug. De Duitsers scoren nog drie maal en winnen! Deutschland ist Weltmeister!!

Een dag later wordt Piet Fransen in Groningen achttien jaar en leest hij in Het Nieuwsblad van het Noorden het verslag over de finale. Net als zoveel voetballiefhebbers baalt Piet ervan dat Puskas de wereldcup niet heeft gewonnen. Wat een geweldenaar die man, wat een vedette!
Piet is dan wel niet zo’n vedette als Puskas maar hij kan wel bovengemiddeld voetballen. Op zijn vijftiende debuteert Piet al in het eerste van Velocitas dat in de tweede divisie uitkomt. Op twintigjarige leeftijd vertrekt de jonge aanvaller naar eredivisionist GVAV.
Hij ontwikkelt zich tot een tactisch sterke middenvelder met een goede techniek en een enorme inzet.
Landskampioen Feyenoord wil in de zomer van 1965 juist zo’n speler hebben en de rasechte “Grunninger” vertrekt naar Rotterdam.

Piet Fransen is nu 69 jaar en woont weer in Groningen. Hoe was het om als Noorderling in de Rotterdamse Kuip te spelen?
Fransen: “Ik kwam daar niet als een vreemde binnen. Vanaf mijn veertiende had ik alle nationale jeugdelftallen doorlopen tot en met Jong Oranje. Met veel jongens van Feyenoord had ik al samengespeeld. Feyenoord was een topclub die mij altijd al aansprak en had een prachtig stadion.
Ik had medespelers als Pieters Graafland, Kraay, Haak, Kerkum, Kruiver, Bouwmeester en Moulijn.”
Feyenoord komt als landskampioen uit in de Europa CupI. De eerste ronde loten de Rotterdammers tegen Real Madrid!
Fransen: “De belangstelling voor dat duel was enorm. Real Madrid had ik weet niet hoe vaak de Europa Cup gewonnen met spelers als Gento, Santamaria en Puskas. Die wedstrijd was ook zomaar uitverkocht en op de zwarte markt werden er kaarten aangeboden voor twee- of driehonderd gulden.”
De absolute vedette bij Real is de gevluchte Hongaar Ferenc Puskas die met de Spanjaarden al drie maal de Europa CupI heeft gewonnen.
Fransen: “Ik had wel eens wat beelden gezien van Puskas met Hongarije. In 1962 heb ik Puskas in het echt zien spelen in het Olympisch stadion van Amsterdam tijdens de Europa CupI-finale tegen Benfica. Benfica speelde met Eusebio en won maar ik geloof dat Puskas toen drie doelpunten scoorde.”
Op woensdagavond 6 september 1965 is in de Rotterdamse Kuip de dikbuikige Puskas de grote attractie voor de 65.000 toeschouwers.
Fransen: “Puskas was in Rotterdam mijn directe tegenstander en scoorde 0-1 maar daarna kwam hij niet in het stuk voor want ik speelde hem volledig uit de wedstrijd.”
Feyenoord wint nog met 2-1 door een doelpunt van Hans Venneker en een omstreden doelpunt van Hans Kraay die na een hoofdwond met een enorme pleister speelt. Een paar minuten na de treffer van Kraay sr. loopt het duel volledig uit de hand.
Fransen: “Coen Moulijn werd verschrikkelijk onderuit gehaald door hun rechtsback.
Normaal gesproken deed Coen geen vlieg kwaad maar toen vloog hij achter die Miera aan.
Coen was bij ons als spelers favoriet en wij zagen dat gebeuren. Piet Kruiver nam gelijk die Miera op de slof. Wij stonden met elkaar in de rij om hem een trap te geven. Daarna liep het wat uit de hand… Nee, ik kan mij niet meer herinneren dat er ook suppoosten en politie mensen het veld op kwamen.”
Feyenoord heeft na de 2-1 winst een redelijke uitgangspositie voor de return die op woensdag 22 september 1965 in Madrid gespeeld wordt.
Fransen: “Als je er met elkaar voor strijd heb je ook tegen een ploeg als Real Madrid een goede kans. Wij hadden natuurlijk ook kwaliteit via spelers als Pieters Graafland, Bouwmeester en Moulijn maar wij wisten dat wij het daar heel moeilijk zouden krijgen. Dat is ook uitgekomen.”
Opnieuw is de al achtendertigjarige (!) Puskas de directe tegenstander van Fransen. Samen met Hans Kraay heeft Piet een tactisch plan uitgedacht:
Fransen: “Voor de wedstrijd had ik met Hans Kraay afgesproken dat Hans van mij Puskas zou overnemen als hij in de buurt van het strafschopgebied zou komen. Ik zou dan de dichtstbijzijnde middenvelder pakken.
Dat overnemen door Hans ging faliekant mis want Puskas schoot de bal van de rand van het strafschopgebied vier keer in de kruising.”
Omdat Grosso ook nog een keer voor de Spanjaarden scoort verliest Feyenoord in het volle Bernabeau stadion met maar liefst 5-0.
Na afloop wordt in de pers geschreven over de vier doelpunten van de directe tegenstander van Piet Fransen.
Fransen: “De schuld van die goals van Puskas nam Hans natuurlijk niet op zich, die kreeg ik in de schoenen geschoven. Ja hoor, ik kan nog steeds heel goed opschieten met Hans. Wij hebben het ook nooit meer over die wedstrijd als wij elkaar zien.”

Opstellingen:

REAL MADRID:
Betancourt; Miera, De Felipe, Pachin; Teja, Zocco, Grosso; Agierra, Pirri, Puskas, Gento.

FEIJENOORD:
Pieters Graafland; Romeijn, Kraay, Veldhoen, Haak; Weering, Fransen, Kruiver, Bouwmeester; Venneker, Moulijn.

Doelpunten:
10. Puskas 1-0, 20. Puskas 2-0, 29. Puskas 3-0, 44. Grosso 4-0, 86. Puskas 5-0.

Aantal toeschouwers:
100.000.

Harry Walstra

 


Hans Kraay met tulband na de veldslag in De Kuip


Piet Fransen loopt met Puskas van het veld na de zware nederlaag in Madrid