WK74 finale - 7 juli 1974   

Home

Hollandse Helden: Jack Spijkerman, Gerrie Muhren, Piet Keizer en Johan Cruijff.

In de maanden voor de moord op Pim Fortuyn werd bij Kopspijkers wekelijks een parodie op Fortuyn getoond. Op een meesterlijke manier werd het rechtse gevaar Fortuyn getoond.
Naar mijn mening was Pim niet zo’n groot gevaar maar de filmpjes waren leuk.
Jack Spijkerman vond ze ook leuk. Na een filmpje kwam hij lachend in beeld.
In de peilingen was het weer slechter gegaan met Fortuyn. 
“Op naar de nul zetels!” riep een lachende Spijkerman enthousiast.
Rond die tijd werd er met een taart door activisten een “aanslag” op Fortuyn gepleegd.
Zo’n aanslag met een taart klinkt wel grappig maar op televisie kwam het heel agressief over.
Eén van de daders schreeuwde “Op naar de nul zetels!” 

Fortuyn was not amused. Hij vond het gevaarlijk dat zowel politici, journalisten, columnisten als cabaretiers hem als extreem rechts betitelden. 
Helaas kreeg hij gelijk. Dierenactivist Volkert van der G. vermoorde hem en verklaarde later dat de negatieve publiciteit rond Fortuyn een extra stimulans voor hem was geweest om over te gaan tot de moord.
Na de moord van 6 mei 2002 op Pim Fortuyn ontstond een discussie over de demonisering van Fortuyn. Van minister Klaas de Vries tot cabaretier en programmamaker Jack Spijkerman was men het erover eens dat die zogenaamde demonisering zwaar overdreven was. 
Helaas publiceerde HP/De Tijd korte later een waslijst van scheldkanonnades over Fortuyn door politici, journalisten, columnisten en cabaretiers in de maanden voor de moord.
Op Theo van Gogh-achtige wijze werd Fortuyn dood gewenst en neergezet als Het Gevaar binnen de Nederlandse samenleving.
Gelukkig wordt het gevaarlijk rechtse HP/De Tijd onder linkse intellectuelen niet gelezen zodat zij zich niet schuldig hoefden te voelen.
Ook Jack Spijkerman voelde zich niet schuldig. Sterker nog, hij voelde zich totaal onbegrepen.
Hij en zijn mensen waren zelfs na de moord op Fortuyn bedreigd!
Tegen HP/De Tijd verklaarde Jack dat zij Fortuyn alleen maar als typetje hadden neergezet net als zoveel andere politici.

In HP/De Tijd van 3 december 2004 staat een artikel onder De Kop:
De Nederlandse Nar is dood.
De eerste zin luidt: Onze komieken waren altijd al goed in godsdienst-satire maar waar blijft de spot met de Islam?
De conclusie in het verhaal is duidelijk, die spot op de Islam komt er niet.
Daar ben ik blij om want schelden doet wel pijn.
Wel vind ik en de schrijver van het artikel dat vreemd.
In Nederland hebben wij toch een naam hoog te houden als het gaat om op uiterst grove manier een religie te bespotten. Zo’n drie weken na de moord op Van Gogh was God ook al weer te zien aan de bar van Kopspijkers. Leuk! 
Maar waarom kwetst Jack in zijn programma al jaren voornamelijk Katholieken en Protestanten?

Ja, God ehh…. Ajax-supporter Jack Spijkerman beledigt nu éénmaal liever een Gereformeerde boer op de Veluwe dan een Moslimfundamentalist in zijn achtertuin. 
Een Echte Held die Spijkerman!
Als Jack maar rustig door Amsterdam kan fietsen….

Ach, iedere club krijgt de supporters die het verdient.
Ikzelf ben al jaren fan van het gouden Ajax uit de begin jaren zeventig.
Mijn Helden?
Gerrie Muhren, Piet Keizer en Johan Cruijff.

Harry Walstra, 6 december 2004

AZ-AJAX, begin jaren zeventig. Gerrie Muhren,
Suurbier, Haan en Hulshoff betreden het veld.

AJAX-PSV 3-3 Amsterdam, Olympisch stadion 6 maart 1983.
Johan Cruijff passeert Huub Stevens.

Rotterdam, 1 november 1972. Nederland-Noorwegen 9-0.
Uit een strafschop scoort Piet Keizer 7-0.