Home

 

Over Adriaanse, Happel, Van Hanegem, Israël en de broertjes Van de Kerkhof en Hoessein.


Co Adriaanse liet de selectie van Willem II na een dramatische oefenwedstrijd tegen een amateurclub twintig kilometer teruglopen naar het stadion in Tilburg.


Co Adriaanse


Johan Cruijff moest van Rinus Michels ’s ochtends vroeg op de trainingsvelden bij De Meer strafrondjes lopen nadat hij een dag eerder te laat op de training kwam.

Ook Ernst Happel had wel eens problemen met zijn vedette. Na wéér een conflict moest Willem van Hanegem honderd gulden boete betalen. Willem betaalde in de kleedkamer tweehonderd gulden aan zijn trainer. “De rest is voor je vrouw!” De volgende dag vond De Kromme tweehonderd gulden terug in zijn jaszak…..


                    Ernst Happel
                  Willem van Hanegem


Happels aanvoerder in die tijd, Rinus Israël, werd door Happel nooit gestraft. IJzeren Rinus had een fantastische mentaliteit en was zo mogelijk nog harder dan Van Hanegem. In 2003 had Israël als trainer van ADO Den Haag kritiek op zijn speler Ferry Bodde na de met 4-0 verloren bekerwedstrijd tegen Heracles: “Ik had hem door zijn knie moeten schieten.” Na alle ophef in de pers verklaarde Rinus haastig dat hij die opmerking als grap bedoeld had. Iedereen die Israël kent weet natuurlijk dat hij op het moment van die opmerking dodelijk serieus was.


Rinus Israël


Van Hanegem en Israël waren als meedogenloze spelers uiterst populair in Rotterdam. Minder populair waren de broertjes Van de Kerkhof. “Moordenaars, moordenaars!!!” schreeuwden duizenden toeschouwers als Willy en René weer eens in De Kuip waren. Dat was natuurlijk niet letterlijk bedoeld.


Willy (links) en René van de Kerkhof


Nee, als je het echt over moordenaars hebt dan praat je natuurlijk over de broertjes Hoessein. Vooral Uday Hoessein was berucht. Oud-atleten beweren dat er onder Uday zeker 52 atleten vermoord zijn. De jongste zoon van Saddam Hoessein was ook voorzitter van de voetbalbond.

In het dagblad Trouw van 5 mei 2003 was een verbijsterend artikel te lezen: STOKSLAGEN VOOR IRAAKSE VOETBALLERS NA NEDERLAAG. “Voor Irakese voetballers betekende verlies gevangenschap, marteling en soms verhongering.” Dat zegt Samir Kazim, een aanvaller die van 1988 tot 1999 tot de Irakese selectie behoorde. “We speelden onder grote psychische druk, omdat een nederlaag automatisch straf betekende. Elke gemaakte fout in de wedstrijd betekende automatisch een zweepslag van de assistent-trainer.” De jeugdselectie werd ooit door Uday een week zonder eten of drinken gevangen gezet op een boerderij buiten Bagdad.

Uday strafte niet alleen spelers voor verlies. “Zestien spelers kregen 32 stokslagen op hun voetzolen, omdat we elektrische apparaten hadden gekocht in de Koerdische stad Duhouk waar we een wedstrijd hadden gespeeld” aldus Kazim. “Één voor één werden we in een kamer op de eerste etage geroepen. De anderen zaten beneden te wachten en hoorden ze gillen. Ze sloegen me met een zware stok. De eerste 22 slagen gaf ik geen kik. De laatste tien brandden zo dat ik begon te schreeuwen. Daarna kon ik een week niet lopen.”

Laat niemand Co Adriaanse nog een onmenselijke trainer noemen…

Harry Walstra, 31 juli 2003