Paul Breitner werd geboren op 5 september 1951 in Freilassing als zoon van een
boekhouder. Zijn vader was in de avonduren jeugdtrainer van voetbalvereniging
ESV Freilassing. Paul was al jong voetbalgek en dwong zichzelf iedere week hard
te trainen. Hij voetbalde eerst bij de ESV Freilassing en SV Kolbermoor waarna
hij in 1970 als achttienjarige jongen bij Bayern Munchen terecht kwam.
Beckenbauer, Maier en Muller kwamen net van het WK van Mexico terug en waren al
grote vedettes. Met onder andere leeftijdsgenoot en vriend Uli Hoeness speelde
"rode Paul" (liet begin jaren 70 weten aanhanger van Mao Tse Toeng te zijn en
werd hier jarenlang mee achtervolgt) zich makkelijk in het eerste en werd met
Bayern landskampioen in '72,'73 en '74. De Duitse beker werd in '71 gewonnen en
in '74 werd de Europa Cup I binnengehaald. In '74 vertrok hij naar Real Madrid
waar hij samenspeelde met een andere Duitse vedette, Gunther Netzer. Ondanks het
Barcelona van Cruijff en Neeskens werd hij in '75 en '76 landskampioen en won in
'75 ook de Spaanse beker. Ook maakte hij in Spanje zijn debuut als acteur, maar
dit kunnen wij beter snel vergeten. In '77 keerde Breitner weer terug in die
Heimat bij Eintracht Braunsweich. Een jaar later ging hij weer naar Bayern waar
inmiddels Beckenbauer was verdwenen en Maier en Muller in hun nadagen
verkeerden. Er was inmiddels wel een nieuwe vedette opgestaan: Karl Heinz
Rummenigge. Breitner en Rummenigge voelden elkaar feilloos aan: Breitnigge.
Begin jaren 70 was Borussia Monchengladbach de grote rivaal van Bayern eind
jaren 70 begin jaren 80 ging het tussen Bayern en HSV. Van '78 tot '83 speelde
Breitner voor Bayern en won in deze periode twee Duitse titels ('80 en '81) en
de Duitse beker in '82. In '81 werd Breitner gekozen als Duits voetballer van
het jaar. In dat jaar werd Rummenigge gekozen tot Europees voetballer van het
jaar en werd Breitner tweede. Voor het team was Breitner echter minstens zo
belangrijk als Rummenigge en hij had dat jaar misschien wel Europees voetballer
van het jaar moeten worden. Rummenigge en Breitner stonden een jaar later ook
samen in de Europa Cup I finale tegen Aston Villa in de Rotterdamse kuip.
Rummenigge scoorde bijna het doelpunt van het jaar maar uit een voorzet van
Breitner ging zijn "fallruckzieher" net naast. Het geluk wat Bayern midden jaren
70 wel in de Europese finales had liet de Duitsers nu in de steek. Bayern was
veel sterker maar verloor met 1-0. Een jaar later beëindigde Breitner zijn
carriëre. In totaal speelde hij 255 wedstrijden in de Bundesliga waarin hij 83
maal scoorde.
In '82 was hij al gestopt als Duits international. In '71 maakte Breitner zijn
debuut in het Duitse elftal. in '72 werd hij met Duitsland Europees kampioen
door in Brussel Rusland met 3-0 te verslaan. In '74 werd het WK in eigen land
gehouden. Net als in '72 speelde hij linksback maar eigenlijk was hij veel te
goed voor deze plaats en paste deze plaats ook niet bij zijn karakter. (Het
spijt mij voor alle linksbacks die dit nu moeten lezen.) Linksbacks moeten hun
mond houden en mogen al helemaal niet proberen te scoren. Breitner trok zich
hier niks van aan. Hij had een grote mond en scoorde ook nog. In de eerste
groepswedstrijd op het WK tegen Chili scoorde hij de enige treffer door van
vijfentwintig meter de bal in de kruising te schieten. De eerste groepswedstrijd
in de tweede ronde tegen Joegoslavië scoorde Breitner weer de belangrijke eerste
treffer. Weer van vijfentwintig meter een bal in de kruising. In de finale
maakte hij ook het eerste doelpunt voor de Duitsers. Vanaf elf meter liet hij
Jongbloed kansloos. Later vertelde Breitner dat Duitsland eigenlijk de titel aan
Cruijff te danken had omdat Cruijff deze dag voor zichzelf liep te voetballen.
(Een mening die collega columnist Willem van Hanegem overigens met hem deelde.)
De jubelverhalen over het Nederlands elftal waren niet aan Breitner besteed en
irriteerden hem. Hij vond de Hollanders arrogant (wat in de finale ook zo was)
en mocht net als de Nederlanders graag provoceren. Na het WK verteld hij ijskoud
dat Polen op het WK eigenlijk beter was geweest dan Nederland en Duitsland! Van
Hanegem, Rensenbrink en Cruijff zijn toch echt wel even beter dan Deyna, Lato en
Szarmach. Na '74 bedankte hij als international. Vanaf '74 was hij ook géén
linksback meer maar spelbepalende middenvelder. Als middenvelder keerde hij in
'81 ook terug in het nationale team. Een jaar eerder was Duitsland met een
uitblinkende Bernd Schuster Europees kampioen geworden. Helaas was Schuster er
op het WK van '82 niet bij. Een middenveld Schuster, Breitner, Magath was van
wereldklasse geweest. In het stadion van zijn oude club Real speelde Breitner
opnieuw een WK finale. Zonder Schuster (problemen met de Duitse bond) en Magath
(gepasseerd). Breitner was als enige van de WK elf van '74 overgebleven.
Duitsland speelde de finale tegen Italië met: Schumacher, Kaltz, Stielike, K.H.
Forster, B. Forster, Dremmler (Hrubesch), Breitner, Briegel, Littbarski, Fischer,
Rummenigge (Muller). Rummenigge was dit tournooi niet in topvorm en ook niet
helemaal fit terwijl Breitner ook niet meer zo goed was als twee jaar eerder.
Dremmler en Briegel waren ook niet van de klasse Schuster-Magath en Duitsland
verloor kansloos met 3-1. Weer maakte Breitner het eerste Duitste doelpunt. Hij
maakte het echter bij een 3-0 achterstand. In totaal speelde hij 48 interlands
waarin hij elf maal scoorde. Met zijn klasse had hij natuurlijk minstens
negentig interlands moeten spelen.
Hij is na zijn actieve carriëre nog jeugdtrainer geweest en was adviseur van
First Vienna FC. Momenteel is hij niet meer actief in de voetballerij hoewel
iemand als Breitner natuurlijk een topfunctie had moeten hebben bij Bayern of de
Duitse voetbalbond. Misschien is hij daarvoor wel te lastig. Breitner zou in '83
vice voorzitter van Bayern worden maar kreeg ruzie met Uli Hoeness die hij
altijd als vriend beschouwde. Hij denkt zelf dat dit wel weer goed komt. "Onze
generatie wordt oud, de tijd om fatsoenlijk met elkaar om te gaan is kort en
wordt alsmaar korter. Ik heb géén zin om ruzie met iemand te hebben als dit niet
nodig is." (Bron: Johan, April 2001.)
Breitner is tegenwoordig columnist bij Bild Zeitung en is tv analyticus bij de
commerciële zender SAT I. Hij is nog steeds getrouwd met zijn jeugdliefde en
heeft met zijn vrouw een dochter geadopteerd. Zij hebben nu een zoon en twee
dochters.
(Met dank aan perschef Markus Horwick van FC Bayern Munchen voor de statistische
informatie).
(Interview met Breitner in voorbereiding.)
Harry Walstra, 10 juli 2001.
Paul Breitner-Johan Cruijff. Amsterdam 7-3-1973. Ajax-Bayern Munchen 4-0
