Home

 

DICK ADVOCAAT EN HENK SPAAN

Glasgow, Hampden Park. Zaterdagmiddag 15 november 2003.

Een dramatisch spelend Oranje verliest de eerste van twee EK-Kwalificatiewedstrijden tegen Schotland met 1-0.

Amsterdamse grachtengordel. Zondagochtend 16 november 2003, 1.30 uur.

Trrrriiiing!!....., Trrrrriiiiing!!....., Trrrrriiiiing!!....., Trrrrriiiiing!!.....

Spaan: “Met Henk”.

Advocaat: “Hééééé, semi-intellectueel!”

Spaan: “Hoi Dickie! Hoe is het??”

Advocaat: “………”.

Spaan: “Sorry, Dick.”

Advocaat: “Geeft niet Henk. Ik heb de laatste dagen wel meer moeten incasseren. Wat ben jij aan het doen?”

Spaan: “Ik ben bezig met mijn column voor maandag. Ik heb net het beste ADO/Den Haag aller tijden samengesteld: Thie, Wijngaarde, Mansveld, De Zoete, De Caluwe, Berg, Advocaat, De Graaf, Pas, Bregman, Van Eeden.”

Advocaat: “Maar dat is toch helemaal niet het beste ADO aller tijden joh? Alleen Thie, Mansveld en ik horen daarin thuis.”

Spaan: “Ach, ik heb gewoon een willekeurige opstelling in 1973 genomen uit Voetbal International. De thuiswedstrijd tegen NEC.”

Advocaat: “Dat was die wedstrijd die wij met 1-0 wonnen, ik speelde sterk maar die Derksen van VI gaf mij maar een zes!” (Dat klopt, ik heb dat nagekeken in de bewuste Voetbal International, H.W.).

Spaan: “Maar Derksen speelde toen nog bij Veendam en had niks met VI te maken.”

Advocaat: “Dat geloof jij zeker zelf!”

Spaan: “Waarom bel jij mij eigenlijk?”

Advocaat: “Je moet die jongens voor mij op scherp zetten voor de wedstrijd van aanstaande woensdag tegen Schotland!”

Spaan: “Na gisteravond staan zij toch wel op scherp hoop ik!”

Advocaat: “Jij leeft zeker nog in de tijd van Israel en Laseroms! Die gasten van mij zongen onder de douche alweer de nieuwste van Frans Bauer!”

Spaan: “Zeg maar wat ik voor je doen kan Dickie.”

Advocaat: “Je moet in je column van aanstaande maandag in Het Parool even flink te keer gaan tegen die gasten. Schrijf maar dat zij om drie uur in de nacht nog op een groot feest in Amsterdam waren.”

Spaan: “Moet ik nog namen noemen?”

Advocaat: “Noem de naam van Kluivert, dat maakt het verhaal geloofwaardig en grote kans dat hij er ook geweest is. Noem ook nog maar een naam die nergens op slaat. Doe Andy van de Meyde maar. Sinds hij een kleine heeft gaat hij altijd samen met zijn vriendin direct naar huis.”

Spaan: “Maar wie maakt zich daar nu druk over?”

Advocaat: “Laat dat maar aan mij over. Ik ga wel iets roepen dat die voorbereiding van de jongens helemaal verstoord is omdat zij de hele dag aan hun vrouw moesten uitleggen dat zij niet op dat feest zijn geweest.”

Spaan: “Maar die Van de Meyde hoeft toch niks aan zijn vriendin uit te leggen als zij samen zijn weggegaan?”

Advocaat: “Henk, dat bedenk jij als semi-intellectueel maar die voetballers of die andere jongens van de pers kunnen toch niet zo ver doordenken?”

Spaan: “”Ha, ha, ha, Dickie weet jij wat je dan ook nog moet doen? Dreigen met een rechtszaak tegen mij en Het Parool! Wat levert die column mij trouwens op?”

Advocaat: “De overwinningspremie en driehonderd airmiles.”

(Op 15 november 2003 verloor Nederland de eerste EK-kwalificatiewedstrijd tegen Schotland met 1-0. Op maandag 17 november schreef Henk Spaan in Het Parool in zijn column over Oranjespelers die zondag 16 november diep in de nacht op een groot feest in Amsterdam waren gesignaleerd. Hij noemde de naam van Kluivert en Van de Meyde. Kluivert was wel op het feest geweest, Van de Meyde niet. Ondanks alle ophef hierover won Oranje twee dagen later in de Amsterdam Arena met 6-0 van Schotland en plaatste het zich alsnog voor het EK in Portugal).

Harry Walstra, 7 november 2005